
Nagonasienne są najstarszą grupą roślin wytwarzającą prawdziwe nasiona. Mogą osiągać olbrzymie rozmiary dzięki corocznemu przyrostowi słojów. (Do nagonasiennych należą niektóre z najwyższych drzew na świecie, jak kalifornijskie sekwoje.) Mają prymitywne kwiaty, a nasiona znajdują się w specjalnych strukturach, szyszkach. Stanowią podstawowe źródło drewna -uzyskuje się z nich miazgę do wyrobu papieru.
Rośliny iglaste, jak sosny i świerki, to najlepiej znane nagonasienne, ale odkryto też inne gatunki, występujące głównie w rejonach tropikalnych. Na przykład sagowce (Cycadopsida) wyglądają jak palmy czy paprocie. Ich naturalnym środowiskiem są wyłącznie tropiki, ale czasami są hodowane w sztucznych warunkach cieplarni, oranżerii czy palmiami. Rozmnażanie odbywa się za pośrednictwem zarodników przenoszonych z wiatrem między męskimi i żeńskimi „kwiatami". U niektórych gatunków zapłodnienie trwa bardzo długo - na przykład zarodniki sosny cały rok wrastają w komórkę żeńską, by się z nią połączyć - jednak u innych, jak u cisa, proces ten jest o wiele szybszy.
Nasiona wysypują się z dojrzałych szyszek żeńskich i są roznoszone przez wiatr, a często także przez ptaki.
Tworzą łatwo rozpoznawalne kwiaty i, w przeciwieństwie do drzew iglastych, ich nasiona są zwykle zamknięte w czymś w rodzaju torebki. Dzielą się na jednoliścienne i dwuliścienne. Większość roślin o szerokich liściach to rośliny dwuliścienne (co oznacza, że ich nasiona są wyposażone w dwa liście); jednoliścienne posiadają tylko jeden liść przy nasieniu, choć różnica ta uwidacznia się dopiero przy kiełkowaniu. U jed-noliściennych nie występuje coroczny przyrost objętości, zatem wszystkie rośliny o zdrewniałych łodygach są dwuliścienne. Trzeba jednak dodać, że u niektórych jednoliściennych zaobserwowano swego rodzaju coroczny przyrost grubości, na przykład juki mogą tworzyć łodygi przypominające niewielki pień.
Wśród najlepiej znanych jednoliściennych znajdują się rośliny uprawne takie, jak zboża, oraz rośliny ozdobne, na przykład lilie.